Menalon Trail

De koningsdag van de route, en meteen de zwaarste. Buiten Stemnitsa daal je via een oud muilezelpad af naar de Lousioskloof, waar het Prodromou-klooster tegen de rotswand hangt met zijn kapel in de rots uitgehakt. In de kloof zelf wisselen stenen bruggetjes en frescokapels elkaar af: de oude Moni Filosofou uit 963 verschuilt zich achter een rotsblok, het nieuwe klooster uit 1691 ligt op een zonnige richel. Via het waterkrachtmuseum en een prachtig gerestaureerd kalderimi loop je Dimitsana binnen over de rug tussen de twee wijken.

De kortste etappe, bedoeld als rustige dag. Buiten Dimitsana klimt het pad weg uit het Lousiosdal door een ravijn naar de rand van het dennenbos. Onderweg passeer je de oude kerk Agios Ioannis en de waterfontein Pera Vrisi, waarna je in Zigovisti aankomt, een gehucht van een handvol huizen aan de bosrand waar de middag vanzelf stil wordt.

De langste etappe voert dwars door het dennenbos van de Mainalo, met de dorpskerk Agios Georgios en zijn bron als eerste pauzepunt. Het pad volgt oude veedreven wegen en zachte bospaden, wisselt stijgende hellingen af met lange traverse, en daalt aan het einde het dorp Elati in, een klassiek vakantiedorp met taverna's onder de dennenbomen.

De luchtigste dag: eerst een lange afdaling naar de bedding van de Milaon, daarna kilometers langs de beek in de schaduw van platanen. Je passeert drie verlaten watermolens, de stenen Makrinou-fontein en het in rots uitgehouwen bronkapelletje van Artotsi, en bereikt dan Vytina, het hoofdplaatsje van de streek met een plein vol cafés. Tussen de bomen duikt het rotsblok Mavra Litharia in de beek op, door het water zelf gesplitst.

Een korte halve dag. Na 850 meter asfalt bereik je Oud Vytina en daarna het rotsblok Mavra Litharia, waar de Milaon een korte indrukwekkende kloof door een kalkrots heeft geslepen. Verder over de stenen Tzavarenas-brug en door een ongewoon rotslandschap van leisteen en struikgewas naar Nymfasia, een gehucht dat op de eikenhellingen tegen de Mainalo ligt en als rustige dubbelganger van Vytina fungeert.

De klimdag, naar het hoogste dorp van de route. Door eikenbos daalt het pad naar de Kernitsa-brug, en van daaruit stijgt het scherp omhoog naar het Kernitsa-klooster, dat tegen een monoliet zit. Daarna volgt het hoogste stuk: een stil heremitage met bron op 1.000 meter, een traverse onder de steile Kastro-helling en een slotklim door het dennenbos naar Magouliana op 1.350 meter, het houthakkersdorp met de ruige omgeving.

Een rustige dag langs de kam, met verrassende zichten. Buiten Magouliana passeer je stenen dorsvloeren in het open landschap rond Lasta, daalt daarna langs het oude sanatorium in het dal en volgt een beek stroomafwaarts door een rustig binnendal naar het gehucht Kaminia. Een oud, deels geplaveid pad klimt van daaruit naar Valtesiniko, het dorp van de houtsnijders, met een plein vol houtsnijwinkeltjes en de ruïne van de Byzantijnse vesting boven het dorp.

De slotetappe begint met een klim naar de Byzantijnse vesting boven Valtesiniko, met zichten over de noordelijke vlaktes. Daarna volgt een lange traverse door dennenbos, een bron bij Grias to Lithari, en het open heuveland van Grilas met walnootbomen en hutten. Vanaf de Draina Panorama zie je Lagkadia al liggen; de route slingert via de Rapi-watermolens het dorp in, dat op het plein eindigt bij het oorlogsmonument.