Stubaier Höhenweg

De tour begint met een rechttoe-rechtaan hoogte-eis: 1.169 meter klimmen over 7,7 kilometer, vanuit de dalweiden van Neustift omhoog door donker naaldbos, haarspeld na haarspeld. Halverwege geven de bomen het op en breekt het pad open grasland met de eerste zichten het Stubaital in. Vroeg in de middag bereik je de Starkenburger Hütte op zijn schouder op 2.237 meter, en de week vindt zijn hutritme: laarzen uit, koffie op het terras, de wolken die boven de bergkam opbouwen.

De lange dag, en degene die laat zien wat deze ronde is. Het pad kruist de Kalkkögel, een keten van getande kalktorens, via de passen Seejöchl en Sendersjöchl, hoog boven de Schlicker See onder de Hohen Burgstall door. Steil puin, één met touw verzuilerde afdaling in serpentinen en kilometers luchtige hoogtraverse brengen je via de Seducker Hochalm omlaag naar de Franz-Senn-Hütte, met een tuin vol drogende laarzen. 15,6 kilometer, 874 omhoog, 957 omlaag: de klassieke gewenningsdag van de Stubai.

Kort maar fel: vanuit de Franz-Senn-Hütte klimt het pad door het Kuhgschwetz naar de Schrimmennieder, een brede zadel op 2.762 meter onder de gebroken wanden van de Platzenturm. Wie meer wil, maakt de omweg naar de Basslerjoch, een van de mooiste uitkijkpunten op de Stubai-hoofdkam. Daarna volgt de afdaling, eerst de obere Platzengrube in, dan in serpentinen omlaag naar het kruispad dat vrijwel vlak naar de Neue Regensburger Hütte leidt, de kleinste en meest sfeervolle hut van de ronde. 9,2 kilometer, 573 omhoog, 445 omlaag.

De zwaarste etappe, en het hoogste punt van de week. Voorbij het Hohen Moos en de Falbesoner See klimt het pad in blokkenvelden naar de Grawagrubennieder op 2.858 meter, onder de tong van de Grawawandferner-gletsjer door, met af en toe de handen uit de zakken. Vroeg in het seizoen blijven hier sneeuwvelden liggen. De beloning is een gletsjerpanorama dat weinig hutrondes evenaren, daarna de lange afdaling door de Wilde Grube en langs de Mutterberger See naar de drukte rond de Dresdner Hütte, een kleine cultuurschok na dagen stilte. 12,5 kilometer, 906 omhoog, 845 omlaag.

De dag van het wilde water. Het pad volgt de bruisende Fernaubach stroomopwaarts tot hij op 2.400 meter verdwijnt in het gletsjertor van de Sulzenauferner, klimt dan de moraine op naar het Peiljoch, met de Zuckerhütl, de 3.507-meter suikerbroodkoning van de Stubai, die de horizon vult. Sterke wandelaars pakken de verzuilerde top van de Große Trögler, de rest neemt de met kabels verzuileerde afdaling over de gletsjermoraine naar de Sulzenauhütte, wiens terras boven de Sulzenaualm het beste uitzicht van de week heeft. Slechts 4,7 kilometer en 358 meter omhoog: de perfecte rustdag in vermomming.

Een merendag, en haasten zou zonde zijn. Het pad steekt stroomopwaarts verschillende beken over naar de Grünausee, het grootste meer van de Stubaier Alpen, een rustplek als uit een prentenboek. Boven het meer passeert de route nog meer heldere bergmeren richting het Niederl; bij veilige omstandigheden opent de top van de Mairspitze het zicht over de hele Hohenweg-ronde, of test de Gamsspitzl-variant je benen op een steil sneeuwveld dat vaak tot in augustus ligt. De verzuileerde afdaling eindigt bij de Nürnberger Hütte, de oudste hut van de route. 4,5 kilometer, 393 omhoog, 259 omlaag.

De geologiedag. Het pad daalt het steile terrein in het hoofd van het Oberbergtal uit en klimt dan door blokkenvelden die door oude gletsjers gepolijst zijn, met het beroemde 'Paradies'-plateau op de Habicht tegenover je, een van de mooiste plekken van de Stubai. Na de klimtuin van de Nürnberger Hütte houdt de route hoog boven het Gschnitztal, over steile ruggen met het dal dat eronder wegzakt, voordat het laatste verzuilede stuk je bij de Bremer Hütte aan de valleikop aflevert. 5,8 kilometer, 494 omhoog, 389 omlaag.

De technische laatste etappe, voor velen de mooiste. Over het Trauljöchl, langs de Wasenwand en over de Sendesgrat kruist het pad een keten van rotskommen hoog boven het Gschnitztal, grotendeels over zwarte paden met vaste kabels waar het er toe doet: de verzuilede schoorsteen bij de Lauterer See is degene die je onthoudt. De aandacht mag nooit wegdrijven, het panorama over de hoofdkam ook niet. De dag sluit af bij de Innsbrucker Hütte, de grootste en levendigste hut van de ronde. 10,5 kilometer, 884 omhoog, 915 omlaag.

De weg naar beneden, en die duurt de hele ochtend. Vanaf de Innsbrucker Hütte daalt het pad 1.735 meter in 14,2 kilometer, eerst door alpenweiden waar de koeien de zomer allang hebben opgeëist, dan langs de Wilde Wasser Weg met watervallen en kloofterrassen, en ten slotte door het bos naar de dalbodem bij Neustift. Je knieën verdienen vandaag stokken. Onderaan wachten het bushalte, de bakker en een dalingasthuis, en de week boven de boomgrens voelt ineens als een andere wereld.