Oostenrijk

Oostenrijk is een bergland: de Alpen beslaan bijna twee derde van het land, van de kalksteenwanden in het noorden tot de vergletsjerde hoofdkam in het midden. Daartussen liggen de dalen, geslepen door rivieren als de Inn en de Enns, waar de dorpen liggen en de treinen rijden. Verder naar het oosten vlakt het land af, via het Alpenvoorland naar de pannonische vlakten rond de Neusiedler See, en in het zuiden stijgt het opnieuw naar de Hohe Tauern. Alpenweiden, bergbossen en boven de boomgrens gras en steen: de verticale ordening bepaalt waar een wandelaar heen gaat en wanneer.

In het Zillertal loopt de Berliner Höhenweg over ruim 70 kilometer langs berghutten van de Alpenverein aan de hoofdkam, hoog boven de boomgrens. De regio was rond 1850 een bakermat van het alpinisme: de Berlijnse sectie bouwde er in 1879 de eerste hut van het dal, en een deel van de route bestaat sinds 1889. Het laatste stuk werd pas in 1976 voltooid; de hoogste passage, over het Schönbichler Horn, ligt boven de drieduizend meter. In het Karwendel, het grootste natuurpark van het land, verbindt de Karwendeltour in zes etappes vijf Alpenvereinshutten door een kalksteengebergte van steile wanden en stille karen, met de stad Innsbruck soms zichtbaar in het dal. Hutten bieden eten en een bed, dalen zijn per trein en bus bereikbaar.