Tour du Vercors

De dag opent boven Grenoble, langs het betonnen geraamte van het olympisch schanscomplex van 1968 dat boven het dal uitkijkt. Over de crête naar het Moucherotte (1.901 m), waar bij helder weer de hele Alpenketen van de Mont Blanc tot de Écrins in enen deur staat. Daarna rustiger: het plateau van de Ramées, het dal van Lans-en-Vercors en via het Gobert-pad, een smal balkonnetje boven de vallei, de afdaling naar Villard-de-Lans, de enige echte stad van de tocht.

Eerst het vallon van de Fauge in, met de waterval van dezelfde naam in het achterland van Villard. Daarna klimt de route op naar de Col Vert en kantelt ze over het Pas de l'Âne terug naar de oostflank: van hier tot Gresse loopt je etappes lang onder de kalkwanden van de oostelijke barrière, over smalle paden tussen stenen en puin, met het Isèredal 1.200 meter rechtsonder. De etappe eindigt op de Col de l'Arzelier, een bergpas met een hotel en een prachtige blik op de Grande Moucherolle.

De kortste etappe, en een van de mooiste: een bochtige slinger onder de Grande Moucherolle langs, over de Bois Ras en langs het Rocher du Playnet, telkens met die open blik op de noordelijke keten van het massif. Halverwege kan je in een steek pinnen: rechts de Grande Moucherolle (2.285 m) en de Tête des Chaudières, links het dal van de Bourne. De afdaling naar Saint-Andéol, een gehucht van dertig huizen met een bivouac-terrein, voelt als thuiskomen op een bergweide.

Terug op het balkonpad, nu via de Tours du Playnet en de Grandes Tartices, met het plateau steeds droger en hoger. De Abri de la Peyrouse, een open hut, biedt het mooiste terras van de dag met zicht op de hele oostelijke barrière. Vanaf het Grand Brisou (1.674 m) kantelt de route naar het zuiden, en langs het Rocher du Cléton verschijnt voor het eerst de dubbele piramide van het Grand Veymont (2.341 m), het dak van het Vercors. De etappe eindigt in Gresse-en-Vercors, met 1.240 meter het hoogste dorp van het massif.

De marmerdag, met het Mont Aiguille constant in het oog. Via de Baraque du Veymont en de Tiolache daalt de route naar het gehucht La Bâtie, met zijn typische Trièves-huizen, en klimt dan weer op naar de Col des Pellas en de Col de Papavet, waar ze een korte incursie maakt in de Réserve naturelle des Hauts-Plateaux. De afdaling naar Chichilianne loopt langs de helling van het Mont Aiguille zelf, de 200 meter hoge kalknaald die al sinds de zestiende eeuw 'de zevende wonder van Dauphiné' heet.

Een rustiger dag, met het zware werk aan het begin: via Tapas de Bégoud naar het Pas de l'Essaure, de poort naar het hart van de natuurreservaat. Daarna wisselen open plekken en bos elkaar af, over paden, boswegen en enkele stille asfaltkilometers, terwijl het karakter van het landschap langzaam Provençaals wordt. De etappe eindigt in Les Nonières, een gehucht van de commune Saint-Julien-en-Quint, midden in het Quint-vallei.

De dag van het cirque d'Archiane, het meest gefotografeerde amfitheater van het Vercors: een halve cirkel van oranje kalkwanden boven een groene weide. Na een bosweg naar Bénevise loopt de route over een mooi pad langs de barrière naar het gehucht Archiane, daarna over de Col Gorodel naar Châtillon-en-Diois, een middeleeuws dorp met een arena van wijnvelden eromheen, waar de Clairette al glundert op de kaart van elk restaurant.

De slotetappe loopt over de flanken van de montagne de Glandasse, het gigantische rotsmassief dat als een muur boven het Diois hangt. Door pinusbos naar de Col des Caux en de Col de l'Abbaye, met telkens een laatste blik terug op Châtillon en zijn wijnvelden. De afdaling gaat langs de Abbaye de Valcroissant, een twaalfde-eeuwse cisterciënzerabdij die de wandelaars als gîte verwelkomt, en over het Pas de Bret naar Die, waar de Romeinse poorten, het archeologisch museum en een terras met Clairette de Die de tocht afsluiten.