Italië

Italië is geen plat land met een kust, maar een ruggengraat met flanken. De Alpen sluiten het land in het noorden af met gletsjers en kalkpieken, de Dolomieten rijzen daaruit op als eigenaardige steile rotssteden. Vanaf daar loopt de Apennijnen als een rug van noordwest naar zuidoost, bijna de hele lengte van het land, met beukenbossen, hoogvlakten en berghutten die in de zomer vol zitten. Tussen de bergen en de zee liggen de heuvels van Toscane, Umbrië en Piemonte. Hoogtelandschap, niet het strand, bepaalt hier de richting van een lange wandeling. De Meraner Höhenweg volgt in het zuiden van Zuid-Tirol een oud hoogteroute rond de streekhoofdstad Meran, door weiden, boomgaarden en berghamlets. In het westen van dezelfde provincie loopt de Ortler Höhenweg rond het hoogste gebergte van de streek, met gletsjers, hoogalpine passages en hutten op meer dan drieduizend meter. Beide routes zijn hut aan hut te lopen, met het beste weer tussen eind juni en eind september.